19. Dezember 2011

Rêvebera Mapuche Rayen Kvyeh: Maf nayên diyarîkirin!


‘Li gor tradisyona me zilam roj in, jîn jî hev in. Li Mapuche peyva zarokên heyvê derbas dibe’/wêne:RO/Rûdaw

Munchen: Kurd û Mapuche. Kurd û pirsgirêka wan îro li hemû dinyayê tê naskirin. Lê belê Mapuche, ew kî ne? Ez bewerim ku ti Kurdek Mapuchan û welatên wan Mapuche nas nake. Du gelên ku bi hezar kilometreyan durî hev in, li Munchenê hatin cem hev.
Yekşema borî li bajarê Munchenê di salona sendîkaya DGB de civînek bi navê “Tekoşîna bo Azadiyê, Mafê Bixwe Biryardanê û Rûmeta Mirovan (Selbstbestimmungsrecht und Menschenwürde) - Kurd û Mapuche“ ji aliyê Komeleya Mezopotamya, ARTE û Komela Cultura y Politica Latinamericano ve hat lidarxistin.

Ji bo axaftinê du mêvan hatibûn wexvandin: Nivîskar, şaîr û rêvebera gelê Mapuche Rayen Kvyeh û endama Serokatiya Kongra Netewî yaKurdistanê (KNK) Songul Karabulut. Di solanê de nezikî 130 temaşevan hebûn ku piraniya wan Kurd bûn.

Mirov dikare bi hêsanî bêje ku hefta borî urdên ku li Munchenê dijîn cara yekem Mapuchan û welatên wan Mapuche naskirin. Kurd û rêveberên Mapuche yên li dijî zilm û zordariya dewleta Şîlî û Arjantînê têdikoşin bihev re di civînekê de kombûn. Moderatoriya civînê endamê meclîsa şaredariya Munchenê Orhan Akman kir û di axaftina destpêkê de got: “Herdu gel, Kurd û Mapuche û herdu welat ev sedsal in bo azadî û serxwebûna xwe berxwedidin. Pêdiviya herdu gelan wekî nan û avê bi azadî û serxwebûnê heye.“

Tu ji kîjan Kurd dipirsî, “gelo hûn Mapuche nasdikin?ˮ Bersiva wan wiha bû: “Na! Mapuche? Ew çi ye, ew kî ne?ˮ Mîrov dikare bêje bi xêra vê civîne re gelek kesan Mapuchan naskirin û pirsgirêka wan ji rêvebera wan guhdar kirin.

Mapuchanan jî wek Kurdan li dîjî hewldanên tunekirinê heta niha serê xwe netewandine û bo azadî û rizgariyê li berxwedane. Spanî û artêşên spaniyan bi serfirazî paşde şandine. Wekî rêvebera gelê Mapuchê Rayen Kvyeh dibêje “Ti kes mafan bo te diyarî nake, divê mîrov û her gel mafên xwe bi zorê bistînin. Bav û kalên me azadî û serxwebûna erdên xwe parastin. Ew parastin îro jî karê me ye.”

Dema ku Rayen Kvyeh bi kinc û zerên xwe yên biriqandî rûye xwe dide pêşiya objektîfa Rûdawê, min jê pirsî: Pirsgirêka Mapuche çi ye?

Wê jî bo Rûdawê ne bi zimanê dayika xwe, lê bi spanî wiha got: “Mapuche welatekî gelek kevin e, ango em jî îndigen in. Hejmara me nêzikî milyon û nîvek e. Erdê me 500-600 sal berê bû hedefa pêregirtina împaratoriya Spanya. Gelê me serê xwe xarnekir û Spanya dev ji me berda. Li ser ax û erdê me peyva bav, dayik û kalên me derbas dibû. Piştî Spaniyan Şîlî û Arjantîn dest avêtin me û xwestin gelê Mapuche dîl bigrin û axa Mapuche tevlî axa xwe bikin. Welatê me kirin du perçe. Ev 500 sal in tekoşîna me ya li dîjî Şîli berdewam dike. Dewleta Şîlî wekî eşkiya û terorîstan li me dinêre. Mafên me yên demokratîk, civakî û aborî qebûl nake û eziyetek pir mezin li me dike. Em jî îro wek gelê kurd bo serxwebûna axa xwe, bo azadiya gelê xwe têdikoşin. Em gelê axa xwe ne. Axa me zimanê dayika me ye. Li gor tradisyona me zilam roj in, jîn jî hevy in.”

Rêvebera Mapuche rayen Kvyeh û Endama Serokatiya KNKê Songul Karabulut/wêne:RO/Rûdaw

Endama Serokatiya KNKê Songul Karabulut jî di axaftina xwe de ligelhevhatina bi rêvebera Mapuche Rayen Kvyeh re şabûna xwe anî ziman û axaftina xwe wiha berdewam kir: “Çiqasî hejmara gelê Mapuche kêm be jî, dîrok, tekoşîn û dahatûya gelê kurd û maphuciyan wek hev in. Herdu gel ji bo azadî û mafên mirovatiyê têdikoşin. Welatê maphuciyan jî wekî welatê kurdan hatiye perçekirin û hemû maf û azadiyên demokratîk, civakî û aborî bo wan hatiye redkirin.”

Alaya Mapuche

Divê Kurd şîretên rêvebera Mapuche Rayen yên ku di civînê de kirin, ji bîr nekin: “Mirov bi ax, erd û zimanê dayika xwe hene. Mîrov ax e, ax jî zimanê me ye. Li Mapuche peyva zarokên heyvê derbas dibe.” Û Kurdan jî ji Rayenê re gotin: “Li kurdistanê jî peyva zarokên rojê derbasdibe!
Civîna Kurd û mapuchiyan di saet 14:30yê de destpêkir û saet 19:00 de bi dawî bû. Xwarin û vexwarina kurd û mapuchiyan, ligel muzîka herdu gelan di civînê de hatin peşkeşkirin.

Reşad Ozkan/Munchen
Rêvebera Mapuche Rayen Kvyeh: Maf nayên diyarîkirin!

12. Dezember 2011

Wagona Reş û Sirgûnên Dêrsimê yên 38ê hatin Munchenê

Wagona Reş û Sirgûnên Dêrsimê yên 38ê hatin Munchenê
Parêzgar Erdal Dogan: “Em zanin ku Almanya gazên kîmyewî daye rejîma Ataturk.”

Munchen/Rûdaw: Fîlmê dokumenter "Vagona Reş û Sirgûnên Dêrsimê yên 38ê" ku derhêneriya wê Ozgur Findik dike û serpêhatiya komkujiya Dêrsimê vedibêje li Almanyayê, li bajarê Munchenê roja yekşema borî hate pêşandan. Ji bilî fîlm di peşêngehek de wêneyên komkujiya Dersimê jî hatin pêşkêş kirin. Di dawiya çalakiyê de derhêner Ozgur  Findik û parêzger Erdal Dogan bersiva pirsên temaşevanan dan. Nivîskar Haydar Işik jî moderatoriyê kir.
Derhênerê fîlmê dokumenter “Kara Vagon” Ozgur Findik
Derhênerê fîlmê dokumenter “Kara Vagon” Ozgur  Findik da zanîn ku wî derbarê sirgûn û komkujiya Dêrsimê de heta niha nêzikî 1600 belge berhev kirine û bi gelek şahîdên komkujiyê re jî axifiye. Wî herwiha got kişandina fîlmê wî yê dokumenter nêzikî  250 saetan ajotiye û di dawiyê de ew daxistine 65 deqeyan. Findik bal kişand ser ked û karên ku ji bo fîlm terxan kirine û got, “Jiber ku derfetên me yên aborî pir hindik in, em nikarin karê xwe baş pêş de bibin. Pêdiviya me bi alîkariya aborî heye û em li benda alîkariya gelê kurd û gelê Dêrsimê ne.”

“Gotinên Erdogan bo dadgeha netewî girîng in”
Parêzger Erdal Doğan jî da zanîn ku wan bi mebesta ku Komkujiya Dêrsimê bibin dadgehên navnetewî, heta niha 4 konferensên mezin lidarxistine û got, “Em belgeyên komkujiya Dersimê berevdikin û yên veşartî jî em dixwazin derxin holê. Serokwezîrê Tirkiyeyê Erdogan komkujiya Dêrsimê qebûl kir. Lê tenê lêborîn têr nake, daxwaza me ew e ku hikûmeta Erdogan li Dêrsimê çi bûye û çi nebûye hemû tişt derxîne holê û sûcên ku Tirkiyeyê kirine qebûl bike. Gotinên ku Erdogan kirin bo dadgeheke navnetewî wek gotinên fermî ne û pir girîng in.”
Parêzger Erdal Doğan di dawiya axaftina xwe de balê kişand ser rola Almanya ya di komkujiya Dêrsimê de û got, “Em zanin ku Almanya gazên kîmyewî dane rejîma Atatürk û bi hezeran Dêrsimî bi çekên kîmyewî yên Almanyayê hatine kuştin.”
Nivîskar Haydar Işik, parêzger Erdal Doğan û Derhêner Ozgur Findik

Wagona Reş û Sirgûnên Dêrsimê yên 38ê hatin Munchenê
URL: http://www.rudaw.net/kurmanci/art/10661.html

KARA VAGON: DERSIM SOYKIRIMINI TANIKLAR ANLATIYOR:
URL: http://www.agahdari.blogspot.com/#!/2011/12/dersim-soykrmnn-tanklar-anlatyor.html

8. Dezember 2011

KARA VAGON: DERSIM SOYKIRIMINI TANIKLAR ANLATIYOR:


Münih`te “Kara Vagon/38 Dersim Sürgünleri” belgeseline büyük ilgi

Bavyera eyaletinin başkenti Münih`te Dersim soykırımını belgeleriyle anlatan “Kara vagon” dokumentar filmine büyük ilgi gösterildi. Dokumentar Filmin yönetmeni Özgür Fındık, Dersim soykırımını uluslararası mahkemelere götürmeye çalışan Avukat Erdal Doğan ve “Dersim Tertelesi”
romanın yazarı Haydar Işık da hazır bulundu.


Münih`te “Kara Vagon/38 Dersim Sürgünleri” belgeseline büyük ilgi
Pazar, 4 Aralık 2011 Yönetmenliğini  Özgür Fındık`ın yaptığı “Kara vagon/38 Desrim Sürgünleri” adlı Dokumentar Fîlm Almanya`nın Münih şehrinde, Mezopotamya Kültür Derneği ve Dersim'i Yeniden İnşa derneklerinin çalışmasıyla 4 Aralık Pazar günü halkla buluştu. Özgür Fındık’ın çektiği belgeselin film müziğini ise Cemil Qoçgiri yapmış. Kara vagon belgeselin en önemli özelliği Soykırımı yaşayan ve tesadüf eseri kurtulan tanıkların gözleriyle gördüğü ve resmen yaşadıkları soykırımı anlatıp, karanlık ve sessizlik perdesini yırtmasıdır.


Seyid Rıza şahsında şehitler için saygı duruşu
Dewran Cebe'nin kısa Dersim ağıtlarından, Yazar Haydar Işık'ın Seyid Rıza şahsında şehitler için saygı duruşundan sonra Kara vagon belgeseline geçildi.
Bu belgeselde bir ilk, soykırıma katılan askerlerin sessizliğini bozup konuşmalarıdır. Belgesel, tanıkların konuşumasıyla birlikte şu ana kadar Türk devletinin çekmecelerinde büyük bir titizlikle sakladığı soykırımın bazı belgelerine ulaşan yönetmen Fındık, seyricilere olduğu gibi orjinalerini sunuyor. Hasan Saltık arşivinden ilk defa yayınlanan fotoğraflar da belgeselde gösteriliyor.

Bilindiği gibi 4 Mayıs 1937 ve  6 Ağustos 1938 yıllarında Dersim halkının yok edilmesi için kanunlar çıkartılmış ve imha planları hazırlanmıştı.

Kara vagon`u  300`e yakın seyirci izledi
Salon tıklım tıklım dolmuştu

Münih`te Kara Vagon belgeselini Schwanthaller caddesinde bulunan EinWeltHaus`un ancak 150 kişinin sığabildiği büyük salonunda 300`e yakın seyirci izledi. Salon tıklım tıklım idi, belki de bu salonda şimdiye kadar bu kadar izleyici bir arada görülmemiştir. Salon Belgeseli izlemeye gelen Kürtlerin yaşlısı, genci, Alevisi, Sunnisi, Ezîdisî, Hıristiyanı, Alman ve diğer dostları ile dolmuştu.


.... ön salonun yarısında da Dersim soykırımının belgeleleyen resim sergisi vardı.
Salonun girişinde bulunan ön salonda ise her zamanki olduğu gibi Zübeyde`nin  taze taze hazırladığı kürd yemekleriyle birlikte çay, kahve ve diğer içecekler ikram ediliyordu. Yemek büfesinin karşısında, ön salonun yarısında da Dersim soykırımının belgeleleyen resim sergisi vardı. Belgeseli izlemeye gelenler büyük salona girmeden önce Yahudi soykırımı ve Ermeni soykırımından sonra, eşi benzeri rastlanmayan soykırım resimlerine hayretle bakıyorlar ve altında yazılan tarihi bilgileri okuyorlardı. İnsanların gözünde nefret değil “sesizlik- hayret, bu insanlık dışı suç nasıl işlenir” okunuyordu. Salonda sineviziyon görüntüleri izleyenlerin çoğunun gözlerinde munzurun bembeyaz yumuşak suyu gibi akıyordu. Belki de bazıları ilk kez Türk devletinin atalarına, dedelerine, ninelerine akraba ve komşularına yaptığı bu soykırımın resimlerini görmeye gelmişlerdi. Hemen hemen konuşan tanıkların çoğu Kürd oldukları için soykırıma maruz kaldıklarını anlatıyordu. Bir dede ise konuşurken gözyaşlarını tutamıyordu. Soykırım tanıkları Dersimlilere yapılan vahşeti anlatırken salonda büyük bir sesizlik hakimdi.

Özgür Fındık: “Karanlıkta saklı tutulan tarihi aydınlatmak istiyoruz”


Belgesel`den sonra seyircilerle bilgi alışverişi: yazar Haydar Işık, Avukat Erdal Doğan ve yönetmen Özgür Fındık
Salon girişinde kurulan masanın üzerinde üstüste konulmuş Yazar Haydar Işık`in kaleme aldığı ve Kürdçe'nin Kurmanci lehçesine yeni çevrilen “Dersim Tertelesi/Komkujiya Dersimê” adlı romanı da okuyucularıyla buluşma fırsatı buluyor ve geliri bu Dersim gecesine aktarılıyordu. Belgesel filmin gösterilmesinden sonra, Haydar Işık'ın modere ettiği izleyicilerin sorularına geçildi. Yönetmen Özgür Fındık Kurmanci lehçesini konuştuğunu ancak Zazakî lehçesini bilmediği için soykırım tanıklarıyla doğrudan iletişim kuramadığını, tercümanlar aracılığıyla ilişkiye giribeldiğini belirtip Karavagon`un yapımını söyle izah etti: “ Amacımız resmi Türk ideolojisinin ne kadar yalan olduğunu göstermek, az da olsa konuyu tartışmaya açmaktır. Araştırmalara başladığımızda Dersim tarihinin bu kadar derin olduğunu bilmiyorduk. Karavagon / 38 Dersim Sürgünleri” belgeseli 1937 – 1938`de Türk devletinin gerçekleştirdiği Dersim soykırımı; yaşanmış olayları, sürgün, asimilasiyon ve imhaya  tabi tutulan insanları, tüm aile fertlerinin katledildiği, yerlerinden edilen, Türkiye’nin değişik bölgelerine sürülenleri tarihsel dokümanlar eşliğinde sunmayı amaçladık. Belgesel icin 200`e yakın tanık ve  sürgün ailesiyle irtibat kurduk, doğrudan görüşmeler yaptık. Soykırıma katılan 3-4 askere de ulaştık. Soykırım tanıkları gözleriyle gördüklerini yaşadıklarını bize anlattlar. İlkönce tanıklar konuşmaktan korkuyorlardı. Yüzeysel konuşuyorlardı. Amasya bölgesinde bize bir çok zorluklar çıkartıldı. Orada bizim, araştırma yapmamızı istemiyorlardı. Halen düşman iyi tespit edilemiyor. Hitleri seven bir Yahudi ile hiç karşılaştınız mı? Halen Atatürk`ün Alevi ve Bektaşi olduğuna inanan yaşlılar var.
Çok zor imkanlar arasında çalışmalarımızı yürütüyoruz. Aylarca arşivlerde gazete kupürlerini gün gün taradık. Ancak özel ilişkilerle özel arşivlere girdik. Devlet raporlarının çoğu özel tanıştığımız kişilerden bize ulaştırıldı. Şu anda ise en büyük zorluğumuz mali zorluklardır.
Parasal imkansızlıklardan dolayı çalışmalarımız çok yavaş gidiyor. Buna rağmen 1600`e yakın gizli belgeyi gün ışığına çıkartmayı başardık. Belgelerin çoğunluğundan da anlaşılıyor ki, çoğu insanlar yollarda açlık, hastalık ve soğuktan ölmüşler. Çok özel kişiler de bizlere özel arşivlerini açıyorlar yardımda bulunuyorlar. Karanlıkta saklı tutulan tarihi aydınlatmak istiyoruz. Filim çekimleri tam olarak 250 saat sürdü. Seyretiğiniz belgesel ise 65 dakika”


 Tanık bir nine:”Alevler çıktı. Beyinler dağıldı.Mağaranın içi bağırışmalar ve çığlıklarla doldu.
74 yıl sonra tanıklar konuşuyor: “Hamam dan sonra kara trene bindirdiler”

****
 “Bizi kamyona doldurdular. Tüfekli iki erin nezaretinde
Sonra o iki erle yük vagonuna doldurdular.
Günlerce yolculuktan sonra bir köye attılar.
Tarih öncesi köpekler havlıyordu.”

Cemal SÜREYYA
****

Belgelerin çoğunluğundan da anlaşılıyor ki, çoğu insanlar yollarda açlık, hastalık ve soğuktan ölmüşler.
Dersim soykırımının tanıklarının  anlatıklarına göre Türk askerinden canını kurtarmaya çalışan binlerce Dersimli ulaşabildikleri mağaralara ve dağ eteklerine sığınmışlardı. Türk ordu mangaları mağaralara iltica eden, dağ eteklerinde saklanmaya çalışan  insalarımızı da hunharca katlediler, gaz bombalarıyle zehirlenip imha edildikleri de gösterilen tarihi fotograflarda anlaşılıyor.

Belgesel filmde Dersim soykırımını anlatan tanıklardan bazı alıntılar:

Dersim dağlarının eteklerinde, yaşlı bir dede gözyaşlarını tutmayarak  şu ağıtı yakıyor:

“Duman çökmüş Pertek bağlarına
Çadırımı kurdum Mazgirt dağlarına
Laç deresinde sizi bağladım kollarıma
Gewe oğlu Hasan`ın kurşunu gitmez boşa”
****
Soykırım tanığı : "Adım Hasan, Hasan Yalnız. Çünkü yalnız kurtuldum, yalnızım"
-Kederden gözaltları şişmiş ve adeta gözyaşları kurumuş yaşlı tanık:
“Adım Hasan, Hasan Yalnız. Çünkü yalnız kurtuldum, yalnızım.”

-“Şimdi benim söylemem adamların umrunda mı?”

-Yaşlı bir nine, el işratleriyle, sessizce: “Hepimizi dipçikliyorlardı, asıp kesiyorlardı”

-Yaşlı bir dede: “Paşa, ey iyidi ama.. pezevenk”

-Dönemin TSK askeri: “hepsini yokettik, vah, vah, vah...Simdi söyle kol kola taktılar beş yüz, altı yüz kişiyi ağır makineli tüfeklerle öldürüp Harçik Irmağına attılar.

-Katliama katılan başka asker, (101 yaşında ölmüş) bir TSK askeri:“Biz Diyarbakır’dan yedi gün, yedi gece yürüyerek gittik Dersim’e. Gittikten sonra bizi Ali Boğazı’na verdiler. Gittiğimizde evler yakılıyordu. Askerler ulaştıkları evleri içindekilerle birlikte gazyağı döküp yakıyorlardı. Komutanımızın adı Ethem Atalay’dı. Elazığlı olduğunu söylüyorlardı. Kaçanların bir kısmı derelere, mağaralara sığınmışlardı. Daha dirençli olanlar, nehirden karşıya geçiyorlardı. Askerler öyle yetişir yetişmez ateşe veriyorlardı mağaraları. Sonra gittiğimizde/baktığımızda, öyle çoğu yaşlı benim gibi. Getirip üst üste yığıyordu askerler ve üzerlerine gazyağı döküp ateşliyorlardı. Öyle canlı canlı... Kadın, çoluk - çocukları da yakıyorlardı... Dersimliler çok öldürüldüler! Kutu deresinden ceset kokusundan durulamıyordu. İnsanları öldürüp atmışlardı. Öylesine felaket görülmemiştir. Maalesef kötü askerler çoktu. Onlar kadın, çoluk-çocuk ayrımı yapmazlardı. Kadınları götürüp kötülükler yapıyorlardı. Allah, Muhammed’in ümmetini bu hale düşürmesin. Aynı bizim gibi Zazaydılar. Kurmançlar da vardı. Dersim köylülerinden de askerler vardı yanımızda. Biz aynı milletin çocukları idik ve birbirimizle savaşıyorduk.“

-“Ermeni şeyinde, Hıristiyan şeyinde ismimiz geçince, bizi zorla sünnet ettirip Müslüman yaptılar”

-Yaşlı bir Türk “Mecburi iskana” tutulan bir Dersimli komşusunu anlatıyor:
” sabahlari kalkardı ...güneşe tapardı.”

-Başka bir asker:” Yukarı Kutuderede ceset kokusundan durulmuyordu. İnsanları öldürüp atmışlardı, öldürüp atmışlardı. Böylesine felaket görülmemiştır. Askerler Allah`in emrine karşı geliyorlardı haa!”
-Tanık bir nine:”Alevler çıktı. Beyinler dağıldı. Mağaranın içi bağırışmalar ve çığlıklarla doldu.

-Beyaz leçekli başka yaşlı bir nine:”Bizi Elazig`a getirip saçlarımızı traş ettiler.”

-Başka yaşlı bir tanık: “Derede öldürüyorlardı, tüfeklerle kurşuna diziyorlardı. Ondan sonra onları yakıyorlardı.. bazılarının vücutlari şişip.... şişip ondan sonra güm diye patlıyordu.”

-Başka bir tanık: “Hamam dan sonra kara trene bindirdiler.”

Avukat Erdal Doğan:
“Dersim sıykırımında Türk ordusu Alman kimyasal gazını kullandı”

Dersim soykırımını belgeleriyle açıklayan “Karavagon”`nın Kürdçe anlamı “Vagona Reş”`tir.  “Reş” sözcüğünün Türkçe anlamı ise, Dersimli tanıklar şöyle ifade ediyorlar: Dersim de , bize yapılanlar, vahşettir. Kötülüktür, Vicdansızlık, adaletsizlik ve soykırımdır. Dağ eteklerinden Kürdleri toplayıp ölüme götüren ve içinde insanları üst üste yığdırıldığı KaraVagonun tütürdügü kara duman`nın Hitler faşizminin Yahudileri ölüme gönderdigi  gaz odalarından gökyüzüne karışan dumanlardan başkası degildir..

Dersim soykırımı dönemin Reisicumhuru olan Mustafa Kemal Atatürk ve çevresindeki Turancı ırkçı milliyetçiler tarafından planlanladığını artık AKP hükümeti ve Türk Başbakanı Recep Erdoğan da kabul ediyor. Atatürk'ün kullandığı haritaları, bugün Atatürk Trabzon Müzesinde görmek mümkündür.

Tarihi belgelere göre soykırım planlarını 1936 Eylül'ünde meclis açılış konuşmasında belirten Atatürk, Dersim soykırımının planlamasını ve yürütülmesinin bütün sorumluluğu üzerine aldığını söylemişti.

Başbakan Erdoğan`nın Dersimlilerden özür dilemesi ve dolaylı olsa da soykırımı kabul etmesi kendileri için uluslararası hukuk açısından cok önemli olduğunu söyleyen Avukat Erdal Doğan, konuşmasına şöyle devam etti: “Bizim için bu aşamadan sonra en önemli gelişme ise Başbakan Erdoğan`nın Dersim katliamı nedeniyle “özür dilemesidir. Bu özür ilk kez resmi bir yüksek yetkilinin ağzından çıkıyor. Dersim soykiriminin kabul edilmesi için bu “özür”`ün büyük rolü olacaktır. Başka önemli bir gelişme ise Dersim soykiriminda Türk ordusu tarafindan kullanılan kimyasal gazlardır. Bu gazların Almanya tarafından verildiği bilgisine varmamızdır. Uygun zamanda gerekirse Almanya hakkında da Uluslararası mahkemeye başvuracağız.”

Yazar Haydar Işık: Soykırımın bütün belgeleri açıklansın

Yazar Haydar Işık, “Dersim soykırımının bütün belgelerinin ve planlarının ortaya çıkartılması, devletin sürekliliği düşünülerek uluslararası mahkeme önüne çıkartılması, ve cezalandırılması için” soykırımların ortaya çıkartılmasında uzman olan Amerikalı Avukat  Barry Fisher ile yaptığı ortak çalışmalar hakkında bilgi verdi. Yazar Hayadar Işık, şu ana kadar uluslararası düzeyde 4 tane konferans gerçekleştirdiklerini ve çok önemli sonuçlara ulaştıklarını belirtti.

Haberi soykırım tanığı yaşlı bir ninenin şu sözleriyle bitirmek istiyorum  

„Halk halka ağlasın, biz de halkız“.

-------------------------------------------------------------
 metin ve fotoğraflar Reşad Özkan*

Bu haber newededersim gazetesi için yazılmıştır.
Kaynak: www.newededersim.com

Hamam`dan sonra kara trene bindirdiler”
URL: http://newededersim.com/news_detail.php?id=9260

“Kara Vagon/38 Dersim Sürgünleri”
URL: http://newededersim.com/news_detail.php?id=9258

3. Dezember 2011

Munchen - Diyarbakir: Li Munchenê şanoya dokumenter ya almanî û kurdî

Şano: Projeya Munchen-Amed
Di rojên 1., 3. û 4ên vê mehê de şanoya bi navê “Munchen-Amed“ li salona Şanoya Şaredariya Munchenê, di Maximilianstraße 28ê de bo temaşevanan tê pêşkeşkirin.
Li Munchenê şanoya dokumenter ya almanî û kurdî. / Wêne:Andrea Huber
“Eger ev şano tenê li Munchenê jî bê pêşkeşkirin divê li hemû Almanyayê bê fahmkirin.“

Munchen: Li gor agahiyên derhênera Projeya Munchen-Amedê Christine Umpfenbach wan xwestiye herdu şano bihev re di çerçovaya 50. saliya koçberiya Kurd û Tirkan de li Munchenê pêşkêş bikin lê got, “Şanoya Dewleta Tirkiyeyê ji ber berjewêndiyên siyasî destê xwe ji kar kişand û Şanoya Munchenê tenê hişt. Amed nebû, lê em ê şano li Munchenê pêşkêş bikin.“

Şanoya almanî û kurdî di rojên 1., 3. û 4ên Kanûnê de di saet 20:00 de di salona Werkraumê de tê ser dîkên şanoya  Munchener-Kammerspiele. Leystikvan Gulbahar Arslan, Rozerin Arslan, Lasse Myhr, Çigdem Teke, Christine Umpfenbach, Malte Jelden, Karnik Gregorian e û rejiya şanoyê Christine Umpfenbach dike, herwiha karên din jî wek kostum û teknîkî ji aliyê Jil Bertermann, Bettina Werner, Karnik Gregorian, Malte Jelden, Werger Tunay Onder, Sabrina Schmidt tê kirin.

Nexwestin dramaya malbata kurd hebe


Di Çileya 2007ê de Şanoya Şaredariya Munchenê (Kammerspiele) bo tevlîbûna projeyek ji Şanoya Dewleta Tirk (Devlet Tiyatrosu) ya li Amedê teklîfekê digre.


Nêzikî 3 salan herdu şano bi alîkariya Enstîtûya Gothe li formek digerin. Di Hezîrana îsal de tîmekî şanoya Munchenê serdana Enqerê û Amedê dike. Di çentê tîmê de çîroka koçberiya malbatek kurd ji Munchenê û kokdamarên wan ên li Amedê hene. Herdu şano, diviyabû bo avakirin û pêşkêşkirina li Munchenê û Amedê, bihev re li ser konseptekê kar bikin.
"Serokê Enstîtûya Gothe ji serokê şanoya
dewleta tirk Atatürk heznekir". Wêne:Andrea Huber
Lo gor agahiyên derhênera Projeya Munchen-Amedê Christine Umpfenbach diviyabû herdu şanoyan bihev re projeya Şanoya Munchen-Amedê pêşkeşbikira, lê belê Şanoya Dewleta Tirk, destê xwe ji kar dikişîne û şanoya Munchenê tenê dihêle. Umpfenbach wiha dom dike: “Me pêşî nezanî ku armanca wan têkçûna projeyê ye. Di serî de têkiliyên me baş diçûn. Em çûn Enqerê û ji wir me berê xwe da Amedê. Rêvebirên Devlet Tiyatrosu ya Amedê ji me re gotin, ‘jiber ku jiyana malbatek kurd tê ser sahnê û qala işkence û binçavkirinên siyasî tên kirin, biborînin em nikarin bi we re kar bikin. Li gor talimata ku ji Enqarê hatiye, divê em hevkariya xwe bi we re qut bikin.‘ Em şok bûn û paşê vegeriyan Munchenê.“

Dramaturgê projeya Şanoya Munchenê Malte Jelden jî bo Rûdawê got bi çi awayî bibê ew ê karê xwe dombikin û li Munchenê lîstike bînin ser sahnê. “Daxwaza rêvebirên Şanoya Dewleta Tirk li Enqerê ew bû ku em jî dest ji wê projeyê berdin. Wan nedixwest rewşa kurdan li Amed û Munchenê bê ser sahnê û hewl dan projeya me sansûr bikin. Li gor me tiştên ku wan dixwest li dijî azadiya hunermendiyê bû. Em dixwazin nîşanî temaşevanên xwe bidin ka çima malbata kurd ji Amedê barkiriye Munchenê. Em li Amedê li hîmên malbata kurd digerin.“

Jiber di wê demê de li Amedê û derdora wê tansiyona siyasî herku diçû bilind dibû, rêviberên Enstîtûya Gothe biryara Enqere ji xwe re wek tehluke dibînin û destê xwe ji karê projeya Şano ya Munchen-Amedê dikişînin. Tîma Munchenê dev ji Amedê berdide lê dest ji projeya xwe bernade û karê xwe berdewam dike û di rojên 1., 3. û 4ên vê mehê de şanoya bi navê “Munchen-Amed“ wê li salona Şanoya Şaredariya Munchenê, di Maximilianstraße 28ê de bo temaşevanan bê pêşkeşkirin.

Karnik Gregorian, Malte Jelden û Christine Umpfenbach./Wêne:RO/Rûdaw
Naveroka lîstika şano

Nifûsa Amedê nêzikî 2 milyon in. Ji sedî 80ê rûniştevanê bajêr kurd in. Bêkarî pir bilind e. Bandorên şer li ser mirovan berdewam dike. Zordarî û siyaseta cuntaya 1980ê li ser Amedê û civaka kurd bi çavan tên dîtin. Li derdor û hundirê  bajêr leşker, polîs û tanq digerin, gelê Amedê ji aliyê dewletê ve tê kontrol kirin. Bajar wekî şîr di beroşê de dikele. Teqîn nêzîk e. Binçavkirin, îşkence û nerazîbûn bûyerên rojane ne.
Di heman demê de çîroka Gulbahar û a malbata wê – ji ber pirsgirêkên siyasî welatê xwe terikandiye -  tê nîşandan. Munchen – Amed dîrokek ya jihevdurkirin û cûdabûnê  ye. Munchen – Amed dîroka têkoşîna bo nasnameya kurdî li Almanya û li Tirkiyeyê ye. Herwiha dîroka lihevhatina Kurd û Tirkan e jî. Videovanê projeyê Karnik Gregorian dibejê: “Eger ev şano tenê li Munchenê jî bê pêşkeşkirin divê li hemû Almanyayê bê fahmkirin.“

Reşad Ozkan/Munchen
Li Munchenê şanoya dokumenter ya almanî û kurdî
URL: http://www.rudaw.net/kurmanci/art/10475.html

18. November 2011

Munchen: Du xortên kurd lokalek nû vedikin

Ligel coktailên Cuba dew jî heye
Munchen (Rûdaw) - Felsefa lokala libera “dive  mêvan xwe biyanî hîsnekin, bîhna xwe bidin.
Li bajarê Munchenê du xortên Kurd  ên ji meletiyê cafê – bar – restauranek bi navê Libera
Felsefa lokala libera “dive mêvan xwe biyanî hîsnekin, bîhna xwe bidin.
(bi zimanê spanî azadî) vekirin. Li vir mêvan dikarin nan û xwarina kurdî û meksîkanî bixwin.
Erdal û Oner ev 5 sal in xeyaldikirin ku lokalek kurdî û mexîkanî vekin
Du şirîkên hev Erdal û Oner ev 5 sal in xeyaldikirin ku lokalek kurdî û mexîkanî vekin û xizmetê ji mevanên mutfaxa kurdî û mexîkanî bikin. Çima ne tenê kurdî û ne tenê meksîkanî? Erdal dibêje  „Armanca me mutfaxek navnetewî bû. Meksika û Kurdîstan û Almanya pir durî hevin le bele ez bawerdikim em pir jî nezikî hev in. Le bele ez bawerdikim em pir em pir nêzikî hev in.Mevanên lokala me hemû ne têne rûniştewanên Munchenê ne, navnetewî jî hene.

Cocktail bar a Meksikanî


Nave lokale Libera ye ango bi kurdî Azadî ye. Oner dibêje, “ Mevanên ku tên vir dive xwe azad hîsbikin. Praniya mêvanan evarê ji kar derdikevin û tên. Ew ne têne ji bo xwarin û vexwarinê bên, herwiha dive ew hinek bîhna xwe bidin û stresa xwe bavêjin.
Cocktail barek me ye pir mezin heye. Mirov dikare li vir cocktailên ji Cuba û Meksîka jî û dew jî wexve.”
Di Lokala Libera de mehê du caran di rojên înê û şêmiyê
muzîka zindî ( Gruba Son Compadre ji Kuba) jî heye





Di Lokala Libera de mehê du caran di rojên înê û şêmiyê muzîka zindî jî heye. Xwarina erzanî jî ji saet 11:30 heta 15:00ê heye. Erdal û Oner dil dikin ku mêvan xwe di libera de biyanî nebînin û bîhna xwe bidin.

“Classic Cheesburger”`a meksikanî û 'tirşik"`a kurdî
Li Libera ji xwarinên “Classic Cheesburger” `a meksikanî bigire
heta tirşik û birinca kurdî gelek cure hene.


Happy Hour: Her roj saet 17:00 heta 21:00





Happy Hour: Her roj saet 17:00 heta 21:00

Copyright by/Tekst û wêne: Reşad Ozkan/
Rûdaw/Çapa print: Hejmar/Nr. 122
17 Mijdar/November 2011
URL: http://www.rudaw.net/kurmanci/nuce/10262.html

9. November 2011

50 saliya koçberiya Kurdan bo Almanya

Munchen: Di 31ê Cotmeha 1961ê de di navbera Almanya û Tirkiyeyê de peymana “Anwerbeabkommen“ ango bo hatina karkeran peyman tê îmzekirin û di heman salê de bi hezaran karker bi trênan ji Stenbolê berê xwe dan Munchenê; karkerên mêvan paşê li Munchenê bo karkirinê li fabrîkeyan dihatin belavkirin.
Ji bo jiyaneke nû wek mêvan hatin, li vir man
Derwêş Yeger (69) û Abuzer Karaca (68)/Wêne:RO/Rûdaw.net
Heta dawiya salên 1950 li Almanyayê nêzikî 600 hezar karkerên biyanî hebûn. Ew hejmar bi îmzekirina “Peymana Karkerên Koçber /Anwerbeabkommen” bi dewletên wek Îtalya (1955), Yûnanistan (1960), Îspanya (1960), Portekîz (1964), Tinûs (1965), Marokko (1965), Yûgoslavya (1968) û hwd,. re her diçû zêdetir dibû. Di sala 1961ê de jî di navbera Almanya û Tirkiyeyê de li bajarê Bonnê peymana “Anwerbeabkommen“ hat îmze kirin. Ew sal bi hezaran karkerên tirk û kurd hatin Almanyayê. Îro li gor buroya îstatîstîk ya Almanya hejmara biyaniyan bûye 6 milyon û 750 hezar. Li gor agahiyên hikûmeta alman jî hejmara Kurdên li Almanyayê dijîn nêzikî 800 hezar in.
Di nava wan karkerên ku di salên 1970ê de hatine Almanyayê 2 Kurdên ji Meletiyê jî hebûn: Derwêş Yeger (69) û Abuzer Karaca (68). Derwêş ji gundê Akçadaga ser bi Kurecikê ye; Abuzer jî ji gundê Gökagaça ser bi Argûvanê ye.

Derwêş di sala 1970ê de hatiye Almanyayê. Beriya ku ew were Almanya li bajarê Edenê di beşa tekstilê de kardikir. Ew dibêje: “Min xwe li buroya Dîtina Kar û Karkeran tomar kiribû. Buro çûna min bo Almanya qebûlkir. Ez bi firokeyê peşî çûm Hollanda û di sala 1971ê de derbasî Almanya bûm.“ Derwêş li Hollanda û Almanya di fabrîkeyên wek Biledest, Krone, Borken  û Eilenmarktê de karkir û di sala 1973yê de li bajarê Munchenê de dibe niştecîh. Ew heman salê de zarok û hevjîna xwe ji Kurdistanê tîne Munchenê. Niha 5 kur û keçek û 12 neviyên wî hene. Ew dibêje, “Hemû niha zevicîne û kar, mal û milkên wan hene. Dema temenê min bû 58 ez bûm teqawût. Îro jî jiyana min di navbera Meletî û Munchenê de derbas dibe.“

Derwêş û Abuzer: “Tirkan em qebûl nedikirin. Jiber em bo Almanan “Gastarbeiter”
(karkerê mevan) bûn ti tekiliyên me bi xelkê alman re jî tune bû."
Ji bo jiyaneke nû wek mêvan hatin, li vir man

Abuzer Karaca jî beriya were Almanyayê li Stenbolê di çayxanayekê de kardikir. Wî jî xwe di saziya Dîtina Kar û Karkeran de tomar kiribû. Ew dibêje “Destûra çûna min ya Almanyayê hatibû. Di serî de terkkirina welat ji bo min pir giran hat. Min got ez herim an jî nerim?“ Demekê bê biryar dimîne, di dawiyê de biryarê bo hatina Almanya digire û di sala 1973yê de hatiye Almanyayê. “Ez hatim bajarê Munchenê. Min di serî de wekî hesinkarekî di Fîrmeya Rotlingenê de karkir. Kar û şertên wan pir zehmet bûn, min pir fabrîke guherandin. Di dawiyê de min li ba fabrîkeyên “Garîl“, û “Best“ de nêzikî 30 salan karkir.“ Ew jî di 58 saliya xwe de dibe teqawût. 

Abuzer û Derweş di jiyana xwe yên li Munchenê de karê siyasî jî kirine. Abuzer dibêje ku di salên koçberiyê de rewşa jiyana wan pir dijwar bû û li ser wan zextên aborî û siyasî hebûn. Ew wiha axaftina xwe didomîne: “Tirkan em qebûl nedikirin. Jiber em bo Almanan “Gastarbeiter” (karkerê mevan) bûn ti tekiliyên me bi xelkê alman re jî tune bû. Jiyana me di fabrîkeyan, di çayxaneyan û di malên penaberan di Heim`an de derbas dibû. Jiber em Kurd û Elewî bûn têkiliyên me bi Tirkan re pir kêm bûn. Me di navbera xwe de karên siyasî jî dikir. Ez ti cara jî bîr nakim, li bajarê Munchenê komeleyek me bi navê “Alevî Birligi“ hebû û em piştî kar li wir komdibûn.”
Sedemên koçberiya Kurdan

Ji aber sedemên wek gengeseya li Tirkiyeyê ya 12ê Îlonê û şerê Îraqê bûn sedem ku hejmara karkerên kocber zêde bibe bo Almanya. Kesên ku rastî zextên siyasî dihatin û xelkê gundan yên ku ji ber şer bêkar û bêmal diman berê xwe didan Almanyayê û Rojavayê Ewropayê.
Ev 50 sal in ku Kurd li Almanyayê dijîn, lê ew ji aliyê dewleta Alman ve hêjî bi fermî wek Kurd nayên naskirin, ew weke welatiyên Tirkiye, Îran, Îraq û Sûriyê tên naskirin.

Dema ku 50 sal berê Kurd ji bo kar hatin Almanyayê, dahatiyek ne zelal û hinek şaşmayîn li benda wan bûn û ev tişt hêjî berdewam dikin.

Reşad Ozkan (Rûdaw-Munchen)
50 saliya koçberiya Kurdan bo Almanya
Ji bo jiyaneke nû wek mêvan hatin, li vir man

URL: http://www.rudaw.net/kurmanci/reports/10058.html

1. November 2011

I M P R E S S U M


Verantwortlich nach § 6 Teledienstgesetzbzw. § 10
Absatz 3 Mediendiensteststaaatsvertrag:


R. OZKAN / V.i.S.d.M.


Rechtshinweis:
Alle Inhalte (Text- und Bildmaterial) werden Internetnutzern ausschließlich zum privaten, eigenen Gebrauch zur Verfügung gestellt, jede darüberhinausgehende Nutzung ist unzulässig. Für die Inhalte fremder, verlinkter Internetangebote wird keine Verantwortung übernommen.

2013©rojnameger.com
info(at)rojnameger.com
Alle Rechte vorbehalten.
Für meine journalistische Arbeit gilt der Pressekodex

Dr. Christian Schwaabe: "Der Terror ist ein transnationales Phänomen geworden"

zum Thema „Terrorismus“ Dr. Schwaabe: Der Terror ist ein transnationales Phänomen geworden Dr. Schwaabe: Der Terror ist ein transnati...